De wil om te winnen is heel groot
Geen competitie meer voor Lindemans Aalst dit jaar, maar wel nog twee heel belangrijke ontmoetingen. In de dubbele confrontatie voor de halve finale van de beker tegen Roeselare willen de Ajuinen hun goede vorm van de laatste weken doortrekken. Spelers ?n supporters zijn erop gebrand om de vijftienvoudige bekerwinnaar uit het Sportpaleis te houden.
Lindemans Aalst speelt het eerste luik van de halve finale zaterdagavond in eigen zaal. De return in Roeselare vindt een week later plaats, op zaterdag 23 december om 18.30 uur. We blikken vooruit met Simon Lemoine. De 22-jarige receptie-hoekspeler uit Doornik speelde de voorbije zes seizoenen voor de West-Vlaamse traditieclub. Van de U17 schopte hij het tot de B-ploeg van de blauwhemden. Ik beleefde heel mooie jaren bij Roeselare en heb er veel geleerd, zegt de hoekspeler van 1,91 meter die een deel van zijn jeugdopleiding kreeg bij Skill Volleybalclub Doornik. Ik werd Belgisch kampioen met de U17 en boekte elk jaar vooruitgang. Bij de senioren behaalden we twee keer de titel en promoveerden we van promotie naar tweede nationale. Met de A-kern heb ik nooit meegetraind.
Simon is de zoon van Laurent Lemoine die in 1993-1994 ??n seizoen voor Go Pass Lennik volleybalde. Papa Laurent was spelverdeler bij de voorloper van Lindemans Aalst. Het is via mijn papa dat ik in contact gekomen ben met Lindemans Aalst, legt Simon uit. Toen hij een wedstrijd van de club bezocht, sprak hij met manager Johan Devoghel en ik werd uitgenodigd voor een testtraining. Coach Christophe Achten was tevreden en wilde me de kans geven om mee te trainen. Het is mijn droom om professioneel volleyballer te worden en zo in de voetsporen van mijn vader te treden. Mijn vader heeft me gestimuleerd om de overstap te wagen. Aalst is een heel goede club met een uitstekende infrastructuur waar ik alle mogelijkheden krijg om vooruitgang te boeken.
Respect voor keuzes van de coach
Hoewel hij nog niet aan spelen toekwam, is Lemoine bijzonder enthousiast over zijn eerste maanden in Schotte. Alles valt heel goed mee. In het begin had ik een beetje schrik, maar dat is normaal als je in een nieuwe omgeving terecht komt. Ik ben heel goed ontvangen door de club en de spelers. De verstandhouding met mijn ploegmaats is prima. Ik heb al veel geleerd en op fysisch en volleybalvlak ook al vooruitgang geboekt. Uiteraard hoop ik me nog verder te kunnen ontwikkelen. Zowel op technisch als tactisch vlak is er nog ruimte voor verbetering. Mijn debuut in Liga A is er nog niet gekomen. Uiteraard is dat iets waar ik vol ongeduld op wacht, maar ik heb respect voor de keuzes van de coach. Ik verlies er ook absoluut mijn motivatie niet door. Ik combineer de trainingen bij Lindemans Aalst trouwens met zelfstudie verzekeringen. Die combinatie is niet altijd even makkelijk. Ik studeer tijdens de middagpauze of ?s avonds in mijn woonplaats in Doornik, op een uurtje rijden van Aalst.
Goede flow doortrekken
Dat Roeselare torenhoog favoriet is voor het finaleticket is duidelijk. In de afgelopen acht edities waren de West-Vlamingen zeven keer aan het feest in het Sportpaleis. Enkel twee seizoenen geleden ging de beker naar een ander team. Gent won toen van favoriet ? Lindemans Aalst. Wij starten inderdaad als underdog, maar we zitten in een goede flow die we willen doortrekken in de beker. Makkelijk wordt het niet. Roeselare heeft een ervaren team dat het gewoon is om belangrijke wedstrijden te spelen. Ze kunnen goed omgaan met de stress in dergelijke topduels. Bij ons is de wil om te winnen bijzonder groot. Het gaat om een plaats in de finale van de Belgische beker. Dat is niet niets. Iedereen zou in februari heel graag op het terrein staan in het Sportpaleis.
Tekst: Dominic Beckx